Dit jaar zit Hans, eigenaar van Spitz Verzekeringen, 45 jaar in het verzekeringsvak. We vroegen hem om terug te blikken. Dat leverde mooie verhalen op, die hij hieronder zelf vertelt.
Aan de keukentafel
In 1981 zette ik voor het eerst mijn aktekoffer op de keukentafel van een klant. Daarin zaten tariefboeken, aanvraagformulieren en een rekenmachine. “Wat voor auto heeft u?” Ik zocht de postcode op in het tariefboek en schreef de premie op een briefje.
Verzekeren draaide in die tijd vooral om vertrouwen. Er was geen internet en klanten vergeleken nauwelijks. Vaak zeiden ze gewoon: “Hans, maak het maar in orde.” Het ging minder om de prijs en meer om de relatie. Ik deed alles zelf, van het advies tot de afhandeling van een schade.
In het vak ben ik eigenlijk gerold. Via mijn werk kwam ik in contact met tussenpersonen en een van hen vroeg of ik een assurantiekantoor voor hem wilde opzetten. Helemaal vreemd was het niet, want in mijn familie werkten meer mensen in de verzekeringen.
Voor mezelf beginnen, de jaren tachtig
Halverwege de jaren 80 wilde ik een kantoor voor mezelf opstarten. Ondernemen zat niet in de familie, maar ik zag mogelijkheden. Ik vroeg aan mijn vrouw Yvonne of zij dacht dat ik het kon. Haar antwoord was kort: “Ga maar doen.”
Ik begon vanuit huis, eerst in de woonkamer en later in een slaapkamer die tot kantoor werd omgebouwd.
In de jaren tachtig werd er ook ’s avonds naar kantoor gebeld. Ik was dan op bezoek bij een klant en dan nam mijn dochter Joyce, als jong meisje, de telefoon op. “O, heeft u een andere auto gekocht? Ik schrijf het even op. Mijn papa belt u morgen terug.”
Het kantoor groeide gestaag en er werd de mogelijkheid geboden om een kantoorpand te kopen in Zwolle. In 1986 verhuisde het kantoor van de slaapkamer naar het Zwolse kantoorpand waar ook het agentschap van de Nederlandse Middenstand Spaarbank NMS gevestigd kon worden.
Het kantoor groeide en groeide. We waren tot acht uur ’s avonds open, want dan hadden mensen tijd en waren de banken dicht. Thuis aten we daarom tussen de middag warm.
Specialisatie, de jaren negentig
In 1992 kwamen de eerste camperverzekeringen erbij en keerde het kantoor terug naar Dedemsvaart.
De camperverzekeringen zijn nog altijd een belangrijk onderdeel van ons kantoor.
Mooi natuurlijk, maar alles draaide nog steeds om mij. Advies, schades, administratie: ik deed het allemaal zelf. Een opvolger was er toen nog niet. Beide dochters hadden namelijk geen interesse om in het verzekeringsvak te stappen. Uiteindelijk heb ik besloten het kantoor in 1998 te verkopen. Daarna heb ik nog een aantal jaren bij de nieuwe eigenaar meegewerkt.
“Tijd voor iets anders”
2010: de start van Spitz
Toch bleef het kriebelen. In 2010 begon ik opnieuw, nu met Spitz Verzekeringen. Ik miste het om echt mijn eigen kantoor te hebben, dichtbij huis en dicht bij de klant. Ook toen had Yvonne het volste vertrouwen. Dat is belangrijk: als je partner er niet achter staat, moet je niet voor jezelf beginnen.
Klanten had ik nog niet, maar wel een auto en heel veel zin om aan de slag te gaan. Om zeven uur ’s ochtends stapte ik in de auto en om negen uur zat ik bij het eerste camperbedrijf aan tafel en aan de koffie. Een aantal van die klanten van het eerste uur zijn nog steeds bij ons verzekerd. Daar ben ik trots op.
2016: Joyce komt in de zaak
In 2016 kwam Joyce in de zaak erbij. Alhoewel ze in 1998 had aangegeven niet in het verzekeringsvak te willen werken, wilde ze dat nu toch wel ontdekken. We werkten toen nog vanuit de tot kantoor omgebouwde garage. Aan het einde van 2016 konden we een kantoorpand kopen in Dedemsvaart en verhuisden daar in december naartoe.
Onze eerste medewerkers hebben we in februari 2017 in dienst genomen.
2026: Joyce wordt mede-eigenaar
Vandaag de dag runnen we Spitz samen, vanuit ons kantoor in Balkbrug. Het is heerlijk om je eigen dochter in het bedrijf te hebben en ik kan haar blind vertrouwen. We vullen elkaar goed aan: Joyce is sterk in processen en organisatie, ik ben graag met commercie bezig en het contact met klanten. Soms nemen we ieder een andere route, maar ons einddoel is gelijk.
“Het gaat nooit alleen om de polis. Het gaat om de mensen erachter.”
Wat nooit verandert
In 45 jaar heb ik het vak zien veranderen van kaartenbakken naar fax, van fax naar computer en nu naar AI. Toch is het belangrijkste hetzelfde gebleven. Mensen willen aandacht: iemand die luistert, meedenkt en het in gewone taal uitlegt.
Dat geef ik ook mee aan ons team. Komt er iemand met een nieuwe camper? Zeg dan niet “wat een mooie camper”, want dat zegt iedereen. Vraag: “Wat zijn uw plannen ermee?” Dan hoor je het echte verhaal en kun je goed adviseren.
Daarom vind ik het vak na al die jaren nog steeds leuk. Het gaat nooit alleen om de polis. Het gaat om de mensen erachter.
Gefeliciteerd, Hans!
Namens het hele team: gefeliciteerd met 45 jaar in het vak. Met je verhalen, je betrokkenheid en je oog voor mensen ben je het hart van Spitz. Op naar de volgende hoofdstukken!
Benieuwd of uw verzekeringen nog passen bij uw plannen, met de camper, thuis of in uw bedrijf? Neem gerust contact met ons op. Bij Spitz denken we graag met u mee, aan tafel of aan de telefoon.
